فمینیست های ایرانی

آخرین نظرات

برگزاری همایش «زنان در مسیر توسعه اجتماعی با تأکید بر برنامه ششم توسعه» با حضور مسئولان وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و تعدادی از اقتصاددانان به فرصتی برای قلم زنی فمینیست ها تبدیل شده است. جالب آنکه مطالبی که در روزنامه های فمینیستی منتشر می شود عینا در سایت هایی که ادعای اصولگرایی دارند (ولی در عمل اصلاح طلب هستند) پوشش داده می شود.

در حالی که نسل جدید فمینیست های غربی به بازگشت زنان به خانه تاکید دارند، روزنامه اصلاح طلب و روشنفکر آرمان که نزدیک به جریان کارگزارانی است در مطلبی به قلم «زهره حاجیان» نوشته که «دوران خانه داری زنان به پایان رسیده است».
زهره حاجیان نویسنده فمینیست
هر چند امروزه به دلیل حضور گسترده زنان در دانشگاه و از آن سو به بازار کار، و همچنین دشوار شدن تامین هزینه از سوی مردان، پسران جوان کمتر می توانند همسر خانه دار برای خود مهیا کنند. ولی با این وجود هم بسیاری از پسران ترجیح می دهند همسر آینده خود را از بین زنان خانه دار انتخاب کنند زیرا زنان شاغل هیجگونه مسئولیت اقتصادی در خانواده ندارند و اگر هم مشارکت کنند منت و زحمت آن برای خیلی از مردان نمی ارزد. همچنین زنان شاغل، جز خستگی چیزی برای خانه به ارمغان نمی آورند و مرد مجبور است هر روز غذای سرد و سر سفره تک نفره بخورد. در صورت بروز مشکلات هم این مرد است که باید زیر بار مهریه و اجرت المثل و هزینه های خرج کرده خانم در زندگی مشترک باشد!

با این وجود بسیاری از مردان به خاطر نداشتن شغل رسمی و بدون قرارداد رسمی، مجبور هستند به پیشنهاد فامیل با دختر شاغلی که از خودش سن بیشتری دارد ازدواج کنند. حالا این یک روند موفق است؟ یا نتیجه سیاست های اشتباه و فمینیستی و اجتماعی نادرست سالیان اخیر؟

در نوشته فمینیستی این زن آمده است:
1. "می‌توان گفت مشارکت زنان در جامعه ناشی از پایگاه اجتماعی و نقشی است که در جامعه ایفا می‌کنند به این معنی که،برخی از زنانی که در مقام‌های مدیریتی و اجرایی کار می‌کنند فاقد نقش‌های مهم در زمینه‌های اجرایی، مدیریتی و سیاسی در جامعه هستند و همین امر مانع مهمی برای ارتقای زنان در جامعه است که نتیجه‌اش مانع مشارکت آن‌ها در برنامه‌ریزی‌ها و تصمیم‌گیری‌ها می‌شود. گاهی عدم مشارکت زنان ناشی از وجود اندیشه‌ها و باورهای نادرست در جامعه‌ سنتی ما در مورد توانایی‌ها و استعدادهای زنان است. این نگرش‌های منفی زنان را افرادی ضعیف، عاطفی و فاقد اعتماد به نفس می‌پندارد و مانع بروز شایستگی آن‌ها می‌شود."
 
(تقریبا در اکثر نوشته ها فعالان فمینیست، مطالب از قول مردان جامعه عنوان داشته می شود. یعنی مطلب به گونه ای گفته می شود که مثلا انگار مردان فکر می کنند زنان موجوداتی بی عرضه هستند. در حالی نویسنده می تواند همین مطلب را به شیوه ای دیگر بیان کند. مثلا بگوید "خیلی از زنان اینطور می اندیشند که ..." ولی به خاطر تاثیر بیشتر این روش، و حساسیت بر انگیز بودن آن همیشه مطالب تحقیر آمیز از قول مردان گفته می شود و مطالبی که مردان در تجلیل از مقام زنانه خانه دار و مادران بیان می شود توسط این نویسندگان مزدور روشنفکر سانسور می شود. چون اگر قرار باشد نگاه مثبت مردان در مطالب عنوان شود تاثیر گذاری اش را از دست می دهد و خواننده تحت تاثیر قرار نمی گیرد. حالا وقتی تحت تاثیر قرار گرفت چه احساسی به او دست می دهد؟ می گوید من می توانم مثل مردان بیایم کار کنم و وزیر شوم! در حالی که جایگاه زن جای دیگریست. احترام زن به منزلت مادری و همسری اش است. منزلت زن در خانه داری و شوهرداری اش معنا می یابد.)     

2. "شکربیگی با بیان اینکه بحث دیگر مربوط به خانه‌داری ، همسرداری و فرزندپروری زنان است و برای زنی که شاغل است و این وظایف را هم برعهده دارد تضاد نقش ها به وجود می‌آید ، می‌گوید: وقتی زن بیرون از منزل کارکند و وظایف خانه داری و همسرداری و تربیت فرزند را با هم ایفا کند و برای این همه نقش همراه هم نداشته باشد مانند یک زنجیره نامریی دست و پای زنان را می بندد و در چنین شرایطی می‌آیند و می‌گویند که چرا زنان وارد صحنه‌های اجتماعی نمی‌‌شوند و چرا مشارکت آنها کمرنگ است .این جامعه‌شناس می‌گوید: البته برخی از زنان خود را باور ندارند و خودباوری در آنها ضعیف است و فکر می‌کنند حالا که ازدواج کرده‌ایم چه بهتر است که نقش همسر و مادر را ایفا کنیم و به این مقداربسنده می‌کنند . شکربیگی از میزان حضور زنان در مجلس انتقاد می کند و می گوید: چطور است که نیمی از جمعیت را زنان تشکیل می‌دهند و تعداد زنانی که در مجلس حضور دارند از انگشتان دست بیشتر نباشد؟ این اتفاق برمی‌گردد اول به خود زنان که خودشان و هم جنسان خود را باور ندارند وهمین امر توانمندی زنان را کم می‌کند. راهکارش این است که زن ایرانی اول باید خودش را باور کند و سپس دیگر زنان را باور کند و دراین صورت است که حضور زنان در جامعه و مشارکت آنها در امور اجتماعی بیشتر می شود."

(نکته جالب در اظهار نظر «شکر بیگی» آن است که او می گوید که عده ای می گویند مشارکت اجتماعی زنان پایین است. این عده چه کسانی هستند؟ اینها مردان دولتی همفکر و هم جریان تفکرات گوینده هستند. یعنی گوینده این اظهار نظر از یک مسئله درونی سعی می کند یک جنجال بسازد تا سخن خود را بر کرسی بنشاند. یک جنگ درون حزبی!! و جالب تر آنکه خودش در ادامه می گوید چرا نرخ مشارکت زنان در مجلس کم است؟ یعنی خودش مدعی کم بودن حضور زنان در جامعه است بعد این حرف را در ابتدا به زمین یک نفر می اندازد!! حالا اگر زنی نخواهد بیرون از خانه کار کند و ترجیح بدهد در منزل بماند و خانه داری کند از نظر این افراد محکوم است.)     

فریده غیرت
4. "فریده غیرت در گفت و گو با آرمان با اشاره به اینکه صاحبان مشاغل در شرایط مساوی ترجیح می دهند که مردان را استخدام کنند می گوید: با این نگاه زنان با تحصیلات بالا در خانه می مانند و امکان حضور در جامعه را از دست می‌دهند"

(حالا سوالی که هست این است که آیا این خانم تبلیغات زیاد استخدام منشی زن در شرکت ها را نمی بیند؟ آیا نمی بیند که بسیاری از کارفرماها در تولیدی ها و شرکت ها همه و اکثر کارمندانشان زن هستند؟ تبلیغات گوشی های GLX را در تلویزیون ندیده که همه کارمندانش زن هستند؟ آموزش و پرورش را ندیده که 75 درصد کارمندانش زن هستند؟ ادارات و بانک های دولتی را ندیده که بیشتر کارمندانشان زن هستند؟ پس چرا به دروغ می گویند ثروتمندان در شرایط مساوی مردان را استخدام می کنند؟ ضمن اینکه ایشان نگفته که چرا کارفرما ها زنان را استخدام نمی کنند؟ آیا جز این است که بازدهی و عملکردشان بسیار ضعیف تر و کندتر است؟ آیا جز این است که دخترها به خاطر دریافت حقوق کم بسیاری از فرصت های شغلی را از پسران ربوده اند؟)    

5. "بیکاری زنان دو برابر بیکاری مردان است
آمارهای سال 91 و 92 نشان می‌دهد که نسبت زنان شاغلی که دارای پست‌های مدیریتی و تخصصی هستند، در برخی ادارات از مردان پیشی گرفته‌ است، اما برخی آمارهای نگران‌کننده نیز وجود دارد که در تدوین برنامه ششم توسعه باید به این آمارها توجه شود. مثلاً نسبت بیکاران زن 2 برابر بیکاران مرد است که این اتفاق در 4- 3 سال اخیر افتاده و نشان می‌دهد که در برنامه پنجم توسعه مشکلاتی در طراحی اقتصادی داشته‌ایم."

(نرخ بیکاری پسران تحصیل کرده دو برابر دختران است. می توانید از لینک زیر واقعیت را ببینید:
http://rajanews.com/detail.asp?id=175987 
آمار سازی های این چنینی ریشه در نرخ سازی هایی مثل زیر دارد:
مثلا زنان خانه دار شاغل حساب نمی شوند. در حالی که سود رسانی یک زن خانه دار به صرف انجام امور منزل و انجام امورات مشابه بیش از 500 هزار تومان در ماه است.
http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13901018000080 
همچنین به جای تقدیر از سیاست های دولت مبنی بر اشتغال مردان که مسئولیت تامین هزینه زندگی از خواستگاری تا عقد و عروسی و ... بر دوش آنهاست و می بایست آنها را در اولویت استخدام قرار داد، دولت جدید می خواهد در لایحه بودجه جدید این روند را معکوس کند و این جنجال سازی ها برای توجیه این روند است).              


اسناد:
مقاله فوق در تابناک: لینک / عکس
مقاله فوق در روزنامه آرمان: فایل PDFلینک
پروفایل نویسنده مطلب اصلی در بلاگفا (زهره حاجیان)

۹۳/۱۱/۰۷
مدیر

نظرات  (۱)

۰۷ بهمن ۹۳ ، ۱۳:۴۲ جزئیات لایحه بودجه 94 +جداول و پیوست‌ها
سکینه عمرانی در گفت‌وگو با خبرنگار جامعه فارس در خصوص لزوم توجه جدی دولت به بودجه حوزه زنان در لایحه بودجه سال آینده گفت: آمارهای زنان سرپرست خانوار، زنانی که همسرانشان بیمه ندارند و دختران خود سرپرست، نشان می‌دهد که دولت باید برای کمک به این گروه از اقشار توجه جدی به بودجه حوزه زنان را در دستور کار خود قرار دهد تا از وقوع بسیاری از آسیب‌های اجتماعی پیشگیری شود.
وی افزود: سال گذشته پیشنهاد اختصاص یک درصد از بودجه دستگاه‌های اجرایی به امور زنان مطرح شد اما متأسفانه اجرایی نشد در حالی که اگر این اتفاق می‌افتاد در اموری مانند افزایش مرخصی زایمان می‌توانستیم از این بودجه استفاده کنیم و دستگاه‌ها مکلف به اجرای آن می‌شدند اما هم‌اکنون شاهد هستیم که بسیاری از دستگاه‌ها افزایش مرخصی زایمان از 6 ماه به 9 ماه را به دلیل نداشتن بودجه کافی اجرایی نکردند.
http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13930808000329
پسرهای مجرد پس چی؟

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی